STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзярнінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзярні́нка мн. дзярні́нкі |
| Родны каго? чаго? |
дзярні́нкі мн. дзярні́нак |
| Давальны каму? чаму? |
дзярні́нцы мн. дзярні́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
дзярні́нку мн. дзярні́нкі |
| Творны кім? чым? |
дзярні́нкай, дзярні́нкаю мн. дзярні́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзярні́нцы мн. дзярні́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
ВКЛ: ад мора да мора.
СССР: ад мору да мору.
dziarninka — беларуская лацінка
Слова дзярнінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзярнінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзярністасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзярмо́ (6)
(7) сіні́нка ‹
› дзярне́ўе (8)
(8) лайні́нка ‹
› дзярні́на (8)
(8) пы́рнінка ‹
› дзярні́стасць (12)
(8) раўні́нка ‹
› дзярні́сты (9)
(8) вячні́нка ‹
› дзярно́ва-бало́тны (16)
(8) пушні́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
