аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова раўнінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
раўні́нка мн. раўні́нкі |
| Родны каго? чаго? |
раўні́нкі мн. раўні́нак, раўні́нкаў |
| Давальны каму? чаму? |
раўні́нцы мн. раўні́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
раўні́нку мн. раўні́нкі |
| Творны кім? чым? |
раўні́нкай, раўні́нкаю мн. раўні́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
раўні́нцы мн. раўні́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)
Мне ўчора сказалі, што я жыву фантазіямі. Я ледзь з дракона не звалілася.
raŭninka — беларуская лацінка
Слова раўнінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік раўнінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове раўніннасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› раўні́вы (7)
(8) лайні́нка ‹
› раўніна́ (7)
(8) пы́рнінка ‹
› раўні́на (7)
(9) дзярні́нка ‹
› раўні́нна (8)
(8) вячні́нка ‹
› раўні́нна-ўзго́рысты (18)
(8) пушні́нка ‹
› раўні́ннасць (11)
(9) буды́нінка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.