магнічанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова магнічанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	магні́чанне мн. магні́чанні
Родны каго? чаго?	магні́чання мн. магні́чанняў
Давальны каму? чаму?	магні́чанню мн. магні́чанням
Вінавальны каго? што?	магні́чанне мн. магні́чанні
Творны кім? чым?	магні́чаннем мн. магні́чаннямі
Месны у кім? у чым?	магні́чанні мн. магні́чаннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Раз слова жыццё толькі ў адзіночным ліку, то як сказаць «кот мае 9 жыццяў»?

КОТ МАЕ ЖЫЦЦЁ 9 РАЗОЎ

mahničannie — беларуская лацінка

Слова магнічанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: