Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

манер, -а, мужчынскі род (ужыв. толькі ў Вінавальны склон і Творны склон скл.).
  Спосаб дзеяння, лад, узор. Андрэй дастае .. шчарбаты чайнік, налівае яго вадою з тэндэра і.. прымайстроўвае чайнік да топкі.. Такім жа манерам, як чайнік, прымайстроўваецца патэльня з салам. ← Міхась Лынькоў. На працу .. [даяркі] ішлі ў добрым, пашытым на сучасны манер адзенні. ← Мікола Хведаровіч. / у знач. прыназоўнік у спалучэнні з «на». — Як ты мяркуеш, Мартыне, — парушыў маўклівасць дзед Талаш, пачаўшы трохі здалёку, — ці можна падабраць добрых хлопцаў... ну, на манер нееялічкага войска? ← Якуб Колас.
  •••
  На адзін манер — аднолькавы, падобны; аднолькава, падобна.
  На свой манер — па-свойму, не так, як іншыя.

❌

манер

гэта

«на які-н. манер, якім-н. манерам»

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова манер
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	мане́р мн. мане́ры
Родны каго? чаго?	мане́ру мн. мане́раў
Давальны каму? чаму?	мане́ру мн. мане́рам
Вінавальны каго? што?	мане́р мн. мане́ры
Творны кім? чым?	мане́рам мн. мане́рамі
Месны у кім? у чым?	мане́ры мн. мане́рах
Клічная форма	— мн. —

Слова манер (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік манер — у родным, давальным, творным і месным склоне

манер

Навігатар

Мемчыкі