мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
мане́р — назоўнік мане́рачны — прыметнік
канцэпт

манера

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова манера
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
мане́ра

мн.  мане́ры
Родны
каго? чаго?
мане́ры

мн.  мане́р
Давальны
каму? чаму?
мане́ры

мн.  мане́рам
Вінавальны
каго? што?
мане́ру

мн.  мане́ры
Творны
кім? чым?
мане́рай, мане́раю

мн.  мане́рамі
Месны
у кім? у чым?
мане́ры

мн.  мане́рах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пахваліць жоначку не грэх.
напр.: мая жоначка божая пчолачка

(хаця вам любы коўч скажа, што хваліць трэба ўчынкі, а не чалавека)

аднойчы вам стукне 35
і ўсе навокал будуць або нараджаць другое дзіцё, або разводзіцца — у гэты момант вельмі важна купіць зямельны ўчастак і распачаць будаўніцтва лецішча


maniera — беларуская лацінка

Слова манера (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік манера — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове манерка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


манеке́ншчыца (12)

(9) контрме́ра

манеке́ншчыцкі (13)

(7) паўме́ра

мане́р (5)

(9) уво́сьмера

мане́рачны (9)

(6) фане́ра

мане́рка (7)

(10) азбафане́ра

мане́рна (7)

(13) азбестафане́ра


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

любіш дранікі — любі і драць