STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова манка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ма́нка мн. ма́нкі |
| Родны каго? чаго? |
ма́нкі мн. ма́нак |
| Давальны каму? чаму? |
ма́нцы мн. ма́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
ма́нку мн. ма́нкі |
| Творны кім? чым? |
ма́нкай, ма́нкаю мн. ма́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ма́нцы мн. ма́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Які розум, такая і гаворка.
manka — беларуская лацінка
Слова манка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік манка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове манкіраванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› маніяка́льнасць (14)
(8) пасла́нка ‹
› маніяка́льны (11)
(13) луораветла́нка ‹
› маніяфо́бія (10)
(7) була́нка ‹
› манкі́раванне (12)
(10) злакама́нка ‹
› манкі́раваць (11)
(12) таксікама́нка ‹
› манкі́раваць (11)
(10) наркама́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
