аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пасланка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пасла́нка мн. пасла́нкі |
| Родны каго? чаго? |
пасла́нкі мн. пасла́нак |
| Давальны каму? чаму? |
пасла́нцы мн. пасла́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
пасла́нку мн. пасла́нак |
| Творны кім? чым? |
пасла́нкай, пасла́нкаю мн. пасла́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пасла́нцы мн. пасла́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Плюсы́ восені: ніхто не ведае, што ў вашым тэрмасе.
paslanka — беларуская лацінка
Слова пасланка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пасланка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пасланне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› паслабяне́ць (11)
(10) засціла́нка ‹
› паслана (7)
(6) пла́нка ‹
› паслане́ц (8)
(8) за́сланка ‹
› пасла́нне (8)
(13) луораветла́нка ‹
› пасла́ннік (9)
(7) була́нка ‹
› пасла́нніца (10)
(5) ма́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.