аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
Мантсера́т — назоўнік мантуа́нскі — прыметнік
канцэпт

манту

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны

праскланяць слова манту
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 манту́

мн.  —
Родны
каго? чаго?		 манту́

мн.  —
Давальны
каму? чаму?		 манту́

мн.  —
Вінавальны
каго? што?		 манту́

мн.  —
Творны
кім? чым?		 манту́

мн.  —
Месны
у кім? у чым?		 манту́

мн.  —
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Смачнога!
Сыць, Божа! Сыць вам, людцы!
Смачна есці!

Да сы́ці — уволю, удосталь, да адвалу.
Наесціся да сыці. Нацешыцца да сыці.

— Дзякуй, але рэлакацыя мяне не цікавіць.
— А рэінкарнацыя?


mantu — беларуская лацінка

Слова манту (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік манту — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове мантулка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› манто́ (5)

(7) до́світу ‹

› мантры́чны (9)

(7) кшта́лту ‹

› Мантсера́т (9)

(5) ба́нту ‹

› мантуа́нскі (10)

(7) згру́нту ‹

› манту́ліць (9)

(8) дашчэ́нту ‹

› манту́лка (8)

(9) штосубо́ту ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пацук