мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
маралі́ст — назоўнік маралісты́чна — прыслоўе
канцэпт

маралістка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова маралістка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
маралі́стка

мн.  маралі́сткі
Родны
каго? чаго?
маралі́сткі

мн.  маралі́стак
Давальны
каму? чаму?
маралі́стцы

мн.  маралі́сткам
Вінавальны
каго? што?
маралі́стку

мн.  маралі́стак
Творны
кім? чым?
маралі́сткай, маралі́сткаю

мн.  маралі́сткамі
Месны
у кім? у чым?
маралі́стцы

мн.  маралі́стках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.


Мне не хапае вітамінаў $ і €.


maralistka — беларуская лацінка

Слова маралістка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік маралістка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове маралітэ + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


мараліза́цыя (11)

(13) рацыяналі́стка

маралі́зм (8)

(13) ватарпалі́стка

маралі́ст (8)

(13) ватэрпалі́стка

маралісты́чна (12)

(9) кралі́стка

маралісты́чны (12)

(12) натуралі́стка

маралітэ́ (8)

(12) федэралі́стка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

не ўспрымаю як чалавека