аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
маралісты́чны — прыметнік мара́ль — назоўнік
канцэпт

маралітэ

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны

праскланяць слова маралітэ
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 маралітэ́

мн.  маралітэ́
Родны
каго? чаго?		 маралітэ́

мн.  маралітэ́
Давальны
каму? чаму?		 маралітэ́

мн.  маралітэ́
Вінавальны
каго? што?		 маралітэ́

мн.  маралітэ́
Творны
кім? чым?		 маралітэ́

мн.  маралітэ́
Месны
у кім? у чым?		 маралітэ́

мн.  маралітэ́
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

му́сібыць — відаць (пабочнае слова)

Мусібыць, Старнік не зможа існаваць, бо данатаў кот наплакаў.

Ты жывеш у недасканалым свеце. Калі ты палюеш на мілфаў — гэта кайф. Калі мілфы палююць на цябе — гэта разбэшчванне малалетніх.


maralite — беларуская лацінка

Слова маралітэ (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік маралітэ — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове мараль + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› маралі́стка (10)

(4) сатэ́ ‹

› маралісты́чна (12)

(7) вар'етэ́ ‹

› маралісты́чны (12)

(4) Ві́тэ ‹

› мара́ль (6)

(5) Да́нтэ ‹

› мара́льна (8)

(7) анда́нтэ ‹

› мара́льна-бытавы́ (15)

(7) анда́нтэ ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аўстралія абаронена