STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мараніт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
марані́т мн. марані́ты |
| Родны каго? чаго? |
марані́та мн. марані́таў |
| Давальны каму? чаму? |
марані́ту мн. марані́там |
| Вінавальны каго? што? |
марані́та мн. марані́таў |
| Творны кім? чым? |
марані́там мн. марані́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
марані́це мн. марані́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Выйсці хоць і за лапаць, абы не плакаць.
↓
Дзеўкай была — плакала, замуж выйшла — завыла.
— Хвалюешся?
— Трохі.
— Першы раз?
— Не, я ўжо шмат разоў хвалявалася...
maranit — беларуская лацінка
Слова мараніт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мараніт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове маранка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мара́льны (8)
(7) менані́т ‹
› мара́льны (8)
(7) сапані́т ‹
› марані́йскі (10)
(8) тымпаніт ‹
› марані́цкі (9)
(7) парані́т ‹
› мара́нка (7)
(6) грані́т ‹
› марапла́вальны (13)
(12) гнейсаграні́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
