аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова марганне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
марга́нне мн. марга́нні |
| Родны каго? чаго? |
марга́ння мн. марга́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
марга́нню мн. марга́нням |
| Вінавальны каго? што? |
марга́нне мн. марга́нні |
| Творны кім? чым? |
марга́ннем мн. марга́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
марга́нні мн. марга́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Конь старэе — у цане таннее, вол старэе — цану набірае. (прыказка)
Ты конь ці вол?
Нішто так не вучыць цярпенню, як маруднае інтэрнэт-злучэнне.
marhannie — беларуская лацінка
Слова марганне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік марганне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове марганцоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› маргані́ст (9)
(8) дзо́ганне ‹
› маргані́сцкі (11)
(7) цо́ганне ‹
› маргані́т (8)
(8) га́рганне ‹
› марганцава-цынкавы (18)
(9) смарга́нне ‹
› марганцавакі́слы (15)
(8) тарга́нне ‹
› марганцавару́дны (15)
(8) ша́рганне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).