STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзоганне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзо́ганне мн. дзо́ганні |
| Родны каго? чаго? |
дзо́гання мн. дзо́ганняў |
| Давальны каму? чаму? |
дзо́ганню мн. дзо́ганням |
| Вінавальны каго? што? |
дзо́ганне мн. дзо́ганні |
| Творны кім? чым? |
дзо́ганнем мн. дзо́ганнямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзо́ганні мн. дзо́ганнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Сарока сароку бачыць здалёку.
Свой свайго (чорт чорта) пазнаў і на піва пазваў.
Гаспадыні на заметку. Папрасіць прабачэння ў гасцей за тое, што ў хаце не прыбрана, куды лягчэй, чым прыбрацца.
dzohannie — беларуская лацінка
Слова дзоганне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзоганне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзот + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзо́баць (7)
(7) ілга́нне ‹
› дзо́бнуцца (9)
(8) кілга́нне ‹
› дзо́бнуць (8)
(7) го́ганне ‹
› дзо́гацца (8)
(7) цо́ганне ‹
› дзо́гнуцца (9)
(8) га́рганне ‹
› дзо́гнуць (8)
(8) марга́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
