дзобаць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дзобаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дзо́баць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дзо́баю мы дзо́баем ты дзо́баеш вы дзо́баеце ён, яна, яно дзо́бае яны дзо́баюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дзо́бала м. дзо́баў н. дзо́бала мн. дзо́балі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дзо́бай вы дзо́байце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дзо́баючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Некаторыя лічаць, што найлепшыя пары — гэта хлопец і дзяўчына. Іншыя лічаць, што гэта аднаполыя пары. А я лічу, што найлепшыя пары тыя, што адмянілі.

dzobać — беларуская лацінка

Слова дзобаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: