мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
Маргары́та — назоўнік маргары́ткавы — прыметнік
канцэпт

маргарытка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова маргарытка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 маргары́тка

мн.  маргары́ткі
Родны
каго? чаго?		 маргары́ткі

мн.  маргары́так
Давальны
каму? чаму?		 маргары́тцы

мн.  маргары́ткам
Вінавальны
каго? што?		 маргары́тку

мн.  маргары́ткі
Творны
кім? чым?		 маргары́ткай, маргары́ткаю

мн.  маргары́ткамі
Месны
у кім? у чым?		 маргары́тцы

мн.  маргары́тках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Жывы нажыве.


.BY — гэта не бі-ўай і не бай
гэта БЫ
N A V A K A C Y I . B Y
U D U B A J . B Y
N A M A L D Y V Y . B Y
S K A R E J . B Y

mnie-b-danat.by

marharytka — беларуская лацінка

Слова маргарытка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік маргарытка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове маргелка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› маргары́н (8)

(13) малагабары́тка ‹

› маргары́навы (11)

(9) сібары́тка ‹

› Маргары́та (9)

(9) фавары́тка ‹

› маргары́ткавы (12)

(8) спіры́тка ‹

› марга́ць (7)

(8) адкры́тка ‹

› марге́лка (8)

(7) скры́тка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

адкуль у чыпсаў столькі ўлады нада мной