Маргарыта

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Маргарыта
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Маргары́та мн. Маргары́ты
Родны каго? чаго?	Маргары́ты мн. Маргары́т
Давальны каму? чаму?	Маргары́це мн. Маргары́там
Вінавальны каго? што?	Маргары́ту мн. Маргары́т
Творны кім? чым?	Маргары́тай, Маргары́таю мн. Маргары́тамі
Месны у кім? у чым?	Маргары́це мн. Маргары́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Ёсць людзі, якія, як іх ні фатаграфуй, заўсёды выходзяць добра. А ёсць я...

Marharyta — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА