Маргуноў

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
змешаны тып скланення

праскланяць слова Маргуноў
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Маргуно́ў мн. Маргуно́вы
Родны каго? чаго?	Маргуно́ва мн. Маргуно́вых
Давальны каму? чаму?	Маргуно́ву мн. Маргуно́вым
Вінавальны каго? што?	Маргуно́ва мн. Маргуно́вых
Творны кім? чым?	Маргуно́вым мн. Маргуно́вымі
Месны у кім? у чым?	Маргуно́ве, Маргуно́ву мн. Маргуно́вых
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

У гультая і страха цячэ, і печ не пячэ.

Прыказка.

Падвойныя стандарты: калі жанчына пераспіць з 10 мужчынамі, то яна сэксуальна разняволеная, а калі мужчына зробіць так, то яго назавуць підарам.

Marhunoŭ — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік Маргуноў — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове Мардовія + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› маргіна́льны (11)

(5) ізно́ў ‹

› маргну́ць (8)

(5) узно́ў ‹

› маргу́н (6)

(7) цівуно́ў ‹

Маргуно́ў (8)

› маргу́ха (7)

(8) каршуно́ў ‹

› мардабо́й (8)

(5) напо́ў ‹

› мардабо́йнік (11)

(5) Папо́ў ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Аналема — крывая, якую Сонца «малюе» на небе на працягу года, калі фіксаваць ягонае месцазнаходжанне штодня ў адзін і той жа час.

Вось гэта сапраўды Супер 8.