мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
Маргуно́ў — назоўнік мардабо́й — назоўнік
канцэпт

маргуха

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова маргуха
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 маргу́ха

мн.  маргу́хі
Родны
каго? чаго?		 маргу́хі

мн.  маргу́х
Давальны
каму? чаму?		 маргу́се

мн.  маргу́хам
Вінавальны
каго? што?		 маргу́ху

мн.  маргу́х
Творны
кім? чым?		 маргу́хай, маргу́хаю

мн.  маргу́хамі
Месны
у кім? у чым?		 маргу́се

мн.  маргу́хах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для сябе будую дом,
табе, нашчадак, у добры дар.
Калі падабаеш — прымі з удзячнасцю,
калі дрэнны — збудуй новы.

надпіс на будынку (Мір, 1609)

Пасля мацоўні я люблю ўмяць дзве шаўрмы… Жартую, не хаджу я ў мацоўню.


marhucha — беларуская лацінка

Слова маргуха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік маргуха — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове мардабой + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› маргну́ць (8)

(8) апляву́ха ‹

› маргу́н (6)

(6) пяву́ха ‹

› Маргуно́ў (8)

(5) лгу́ха ‹

› мардабо́й (8)

(6) бягу́ха ‹

› мардабо́йнік (11)

(6) заду́ха ‹

› мардабо́йства (12)

(8) галаду́ха ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

ваша зарплата