аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова маргуха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
маргу́ха мн. маргу́хі |
| Родны каго? чаго? |
маргу́хі мн. маргу́х |
| Давальны каму? чаму? |
маргу́се мн. маргу́хам |
| Вінавальны каго? што? |
маргу́ху мн. маргу́х |
| Творны кім? чым? |
маргу́хай, маргу́хаю мн. маргу́хамі |
| Месны у кім? у чым? |
маргу́се мн. маргу́хах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы
— У чым сакрэт вашага даўгалецця?
— Гэта ўсё дзякуючы спорту. Я ім ніколі не займаўся.
marhucha — беларуская лацінка
Слова маргуха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік маргуха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мардабой + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› маргну́ць (8)
(8) апляву́ха ‹
› маргу́н (6)
(6) пяву́ха ‹
› Маргуно́ў (8)
(5) лгу́ха ‹
› мардабо́й (8)
(6) бягу́ха ‹
› мардабо́йнік (11)
(6) заду́ха ‹
› мардабо́йства (12)
(8) галаду́ха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.