аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пявуха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пяву́ха мн. пяву́хі |
| Родны каго? чаго? |
пяву́хі мн. пяву́х |
| Давальны каму? чаму? |
пяву́се мн. пяву́хам |
| Вінавальны каго? што? |
пяву́ху мн. пяву́х |
| Творны кім? чым? |
пяву́хай, пяву́хаю мн. пяву́хамі |
| Месны у кім? у чым? |
пяву́се мн. пяву́хах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад злосці баляць косці.
— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.
piavucha — беларуская лацінка
Слова пявуха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пявуха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пявучасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пяву́ння (7)
(9) напаўву́ха ‹
› пяву́нчык (8)
(7) дзяву́ха ‹
› пяву́нчык (8)
(8) апляву́ха ‹
› пяву́ча (6)
(5) лгу́ха ‹
› пяву́часць (9)
(7) маргу́ха ‹
› пяву́чы (6)
(6) бягу́ха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.