STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пявуння
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пяву́ння мн. пяву́нні |
| Родны каго? чаго? |
пяву́нні мн. пяву́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
пяву́нні мн. пяву́нням |
| Вінавальны каго? што? |
пяву́нню мн. пяву́нняў |
| Творны кім? чым? |
пяву́нняй, пяву́нняю мн. пяву́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
пяву́нні мн. пяву́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
балазе́ — адпавядае словазлучэнням «тым больш што», «добра што», «добра якраз», «добра, што хоць»
Вучыся, балазе ёсць умовы.Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:
Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.
piavunnia — беларуская лацінка
Слова пявуння (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пявуння — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пявунчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пяву́ля (6)
(9) спрасо́ння ‹
› пявун (5)
(11) скрозьсо́ння ‹
› пяву́н (5)
(8) гарбу́ння ‹
› пяву́нчык (8)
(6) лгу́ння ‹
› пяву́нчык (8)
(7) ілгу́ння ‹
› пяву́ха (6)
(7) бягу́ння ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
