аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
пяву́н — назоўнік пяву́ння — назоўнік
канцэпт

пявун

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова пявун
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 пявун

мн.  пявуны
Родны
каго? чаго?		 пявуна

мн.  пявуноў
Давальны
каму? чаму?		 пявуну

мн.  пявунам
Вінавальны
каго? што?		 пявуна

мн.  пявуноў
Творны
кім? чым?		 пявуном

мн.  пявунамі
Месны
у кім? у чым?		 пявуне

мн.  пявунах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як анучаю па зубах — сказаць каму-н. што-н. непрыемнае


Хлеб даставаўся цяжка. Кінуць яго быў смяротны грэх. Абраніўшы, трэ было падняць кавалак, пацалаваць і сказаць: «Даруй, божухна». Хлеб абагаўлялі.

Уладзімір Караткевіч, «Зямля пад белымі крыламі»

piavun — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

назоўнік пявун — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове пявуння + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› пюрэ́ (4)

(5) раву́н ‹

› пява́ць (6)

(5) ціву́н ‹

› пяву́ля (6)

(6) плыву́н ‹

› пяву́ння (7)

(3) гу́н ‹

› пяву́нчык (8)

(5) багу́н ‹

› пяву́нчык (8)

(6) драгу́н ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

вер не сказу, а паказу

Ой, ну што ты дакалупваешся, ШІ не дасканалы, малпа таксама не адразу чалавекам стала.