маргінальнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова маргінальнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	маргіна́льнасць мн. маргіна́льнасці
Родны каго? чаго?	маргіна́льнасці мн. маргіна́льнасцяў, маргіна́льнасцей
Давальны каму? чаму?	маргіна́льнасці мн. маргіна́льнасцям
Вінавальны каго? што?	маргіна́льнасць мн. маргіна́льнасці
Творны кім? чым?	маргіна́льнасцю мн. маргіна́льнасцямі
Месны у кім? у чым?	маргіна́льнасці мн. маргіна́льнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Калі жонка вас цалкам задавальняе і робіць абсалютна шчаслівым, то якая розніца, чыя гэта жонка.

marhinaĺnasć — беларуская лацінка

Слова маргінальнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: