STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова маркотнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
марко́тнік мн. марко́тнікі |
| Родны каго? чаго? |
марко́тніка мн. марко́тнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
марко́тніку мн. марко́тнікам |
| Вінавальны каго? што? |
марко́тніка мн. марко́тнікаў |
| Творны кім? чым? |
марко́тнікам мн. марко́тнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
марко́тніку мн. марко́тніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
Калі вас няма ні ў спісе Форбс, ні ў спісе неплацельшчыкаў за жыллёва-камунальныя паслугі, то вы — сярэдні клас.
markotnik — беларуская лацінка
Слова маркотнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік маркотнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове маркотніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› марко́тна (8)
(10) налако́тнік ‹
› марко́тнасць (11)
(11) падлако́тнік ‹
› марко́тненька (12)
(9) гарко́тнік ‹
› марко́тніца (10)
(8) бало́тнік ‹
› марко́тны (8)
(8) гало́тнік ‹
› марко́ўнік (9)
(10) пазало́тнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
