STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова маркоўнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
марко́ўнік мн. марко́ўнікі |
| Родны каго? чаго? |
марко́ўніку мн. марко́ўнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
марко́ўніку мн. марко́ўнікам |
| Вінавальны каго? што? |
марко́ўнік мн. марко́ўнікі |
| Творны кім? чым? |
марко́ўнікам мн. марко́ўнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
марко́ўніку мн. марко́ўніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
у сямі нянек дзіця мурзатае (дзе нянек многа, там дзіця мурзатае)
≅ too many cooks spoil the broth (the soup — US)— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.
markoŭnik — беларуская лацінка
Слова маркоўнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік маркоўнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове маркоцік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› марко́тнік (9)
(12) падпалко́ўнік ‹
› марко́тніца (10)
(20) інжыне́р-падпалко́ўнік ‹
› марко́тны (8)
(9) карко́ўнік ‹
› марко́ўнікавы (12)
(9) царко́ўнік ‹
› марко́ўны (8)
(9) гурко́ўнік ‹
› марко́цік (8)
(11) памярко́ўнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
