аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова марміт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мармі́т мн. мармі́ты |
| Родны каго? чаго? |
мармі́та мн. мармі́таў |
| Давальны каму? чаму? |
мармі́ту мн. мармі́там |
| Вінавальны каго? што? |
мармі́т мн. мармі́ты |
| Творны кім? чым? |
мармі́там мн. мармі́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
мармі́це мн. мармі́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
спецгрупа — spiechrupa — спехрупа
лацінка паламалася, нясіце новую
marmit — беларуская лацінка
Слова марміт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік марміт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мармоль + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мармела́дзінка (13)
(5) лімі́т ‹
› мармела́дка (10)
(7) анліміт ‹
› мармела́дны (10)
(6) на́йміт ‹
› мармо́ль (7)
(7) спермі́т ‹
› мармо́н (6)
(11) нейрадэрмі́т ‹
› мармо́нка (8)
(9) пандэрмі́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.