STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мармон
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мармо́н мн. мармо́ны |
| Родны каго? чаго? |
мармо́на мн. мармо́наў |
| Давальны каму? чаму? |
мармо́ну мн. мармо́нам |
| Вінавальны каго? што? |
мармо́на мн. мармо́наў |
| Творны кім? чым? |
мармо́нам мн. мармо́намі |
| Месны у кім? у чым? |
мармо́не мн. мармо́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.
папрасіце нейронку намаляваць:
- абы-што і збоку банцік
- цырк на дроце
- хавайся ў бульбу
- знік у пошуках ежы
- нешта ў лесе здохла
marmon — беларуская лацінка
Слова мармон (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мармон — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мармонка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мармела́дны (10)
(10) фітагармо́н ‹
› мармі́т (6)
(11) паратгармо́н ‹
› мармо́ль (7)
(10) антыгармо́н ‹
› мармо́нка (8)
(8) іхнеўмо́н ‹
› мармо́нскі (9)
(4) шмо́н ‹
› мармо́нства (10)
(6) этымо́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
пасля піва ідзе піф-паф, вось і думай