STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шмон
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шмо́н мн. шмо́ны |
| Родны каго? чаго? |
шмо́ну мн. шмо́наў |
| Давальны каму? чаму? |
шмо́ну мн. шмо́нам |
| Вінавальны каго? што? |
шмо́н мн. шмо́ны |
| Творны кім? чым? |
шмо́нам мн. шмо́намі |
| Месны у кім? у чым? |
шмо́не мн. шмо́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жаніцца — не мёду напіцца.
У маладосці мы здзекуемся з свайго арганізма, а потым ён з нас.
šmon — беларуская лацінка
Слова шмон (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шмон — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шморганне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шмаццё́ (6)
(10) антыгармо́н ‹
› шмі́нка (6)
(6) мармо́н ‹
› Шмі́т (4)
(8) іхнеўмо́н ‹
› шмо́рг (5)
(6) этымо́н ‹
› шмо́рганне (9)
(9) пенстэмо́н ‹
› шмо́рганы (8)
(7) аргано́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
па-беларуску: дзын / дзінь