Шміт

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Шміт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Шмі́т мн. Шміты
Родны каго? чаго?	Шміта мн. Шмітаў
Давальны каму? чаму?	Шміту мн. Шмітам
Вінавальны каго? што?	Шміта мн. Шмітаў
Творны кім? чым?	Шмітам мн. Шмітамі
Месны у кім? у чым?	Шміце, Шміту мн. Шмітах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

Час ляціць — гэта кепская навіна.
Добрая навіна — вы пілот свайго часу.

Šmit — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА