аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гуміт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гумі́т мн. гумі́ты |
| Родны каго? чаго? |
гумі́ту мн. гумі́таў |
| Давальны каму? чаму? |
гумі́ту мн. гумі́там |
| Вінавальны каго? што? |
гумі́т мн. гумі́ты |
| Творны кім? чым? |
гумі́там мн. гумі́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
гумі́це мн. гумі́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не ўсякія чатыры рукі лепей за дзве.
— Падымі мяне па-над зямлёю, падымі мяне ў светлы абшар!
— Паважаны, выйдзіце з ліфта, гэта апошні паверх.
humit — беларуская лацінка
Слова гуміт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гуміт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гуміфікацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гумірава́цца (11)
(6) тэрмі́т ‹
› гумірава́ць (10)
(13) азбестатэрмі́т ‹
› гуміро́ўка (9)
(4) Смі́т ‹
› гуміфіка́цыя (11)
(7) струміт ‹
› гу́мка (5)
(4) Шмі́т ‹
› гу́мкавы (7)
(9) месершмі́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.