гуміт

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова гуміт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	гумі́т мн. гумі́ты
Родны каго? чаго?	гумі́ту мн. гумі́таў
Давальны каму? чаму?	гумі́ту мн. гумі́там
Вінавальны каго? што?	гумі́т мн. гумі́ты
Творны кім? чым?	гумі́там мн. гумі́тамі
Месны у кім? у чым?	гумі́це мн. гумі́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Авохці мне! — ужыв. як выказванне здзіўлення, задавальнення, спачування і інш.

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

humit — беларуская лацінка

Слова гуміт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: