аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гумка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гу́мка мн. гу́мкі |
| Родны каго? чаго? |
гу́мкі мн. гу́мак |
| Давальны каму? чаму? |
гу́мцы мн. гу́мкам |
| Вінавальны каго? што? |
гу́мку мн. гу́мкі |
| Творны кім? чым? |
гу́мкай, гу́мкаю мн. гу́мкамі |
| Месны у кім? у чым? |
гу́мцы мн. гу́мках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як прыгожа сказаць кабздзец:
х а л э́ м у с
— Чаму вы атруцілі суседзяў?
— У краме сказалі, што атручваць тараканаў лепш разам з суседзямі.
humka — беларуская лацінка
Слова гумка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гумка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гумнішча + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гуміро́ўка (9)
(8) адко́рмка ‹
› гумі́т (5)
(9) падко́рмка ‹
› гуміфіка́цыя (11)
(13) авіяпадко́рмка ‹
› гу́мкавы (7)
(5) ду́мка ‹
› гумні́шча (8)
(9) тугаду́мка ‹
› гумно́ (5)
(7) заду́мка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.