STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гумно
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гумно́ мн. гу́мны, (2, 3, 4) гумны́ |
| Родны каго? чаго? |
гумна́ мн. гу́мнаў, гу́мен |
| Давальны каму? чаму? |
гумну́ мн. гу́мнам |
| Вінавальны каго? што? |
гумно́ мн. гу́мны, (2, 3, 4) гумны́ |
| Творны кім? чым? |
гумно́м мн. гу́мнамі |
| Месны у кім? у чым? |
гумне́ мн. гу́мнах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той хлеб, што на полі, а той, што ў гумне.
Нарадзіўся.
Даведаўся, што бацькі антыпрышчэпачнікі.
Памёр.
humno — беларуская лацінка
Слова гумно (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гумно — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гумоз + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гу́мка (5)
(7) талакно́ ‹
› гу́мкавы (7)
(5) сукно́ ‹
› гумні́шча (8)
(8) паўсукно́ ‹
› гумо́вы (6)
(5) цямно́ ‹
› гумо́з (5)
(5) Сянно́ ‹
› гумо́за (6)
(4) Брно́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
