Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

сукно, -а; мн. сукны, -аў; ніякі род
  1. Шарсцяная або паўшарсцяная тканіна з гладкім ворсам, якая пры вырабе апрацоўваецца валеннем. Сторы разгарнуў пакунак .. Кавалак сукна... ← Змітрок Бядуля. На стале, засланым зялёным сукном, стаялі прылады пісьма. ← Якуб Колас.
  2. толькі мн. (сукны, -аў). Камплект куліс і заслон, якія афармляюць сцэну. Блізнюк, як спуджаны заяц, матануў за кулісы сцэны і знік там у сукнах і бакоўках. ← Раман Сабаленка.
  •••
  Салдацкае сукно — шэрае тоўстае сукно для шынялёў.
  Класці пад сукно гл. класці.
  Ляжаць пад сукном гл. ляжаць.

❌

сукно

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова сукно
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сукно́ мн. су́кны
Родны каго? чаго?	сукна́ мн. су́кнаў
Давальны каму? чаму?	сукну́ мн. су́кнам
Вінавальны каго? што?	сукно́ мн. су́кны
Творны кім? чым?	сукно́м мн. су́кнамі
Месны у кім? у чым?	сукне́ мн. су́кнах
Клічная форма	— мн. —

— Максім, я падымаю арэнду за кватэру з наступнага месяца. Свежы рамонт. Вы павінны зразумець.
— Дык гэта ж я яго зрабіў!
— Дзякуй.

Слова сукно (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік сукно — у родным, давальным, творным і месным склоне

сукно

Навігатар

Мемчыкі