аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гумоза
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гумо́за мн. гумо́зы |
| Родны каго? чаго? |
гумо́зы мн. гумо́з |
| Давальны каму? чаму? |
гумо́зе мн. гумо́зам |
| Вінавальны каго? што? |
гумо́зу мн. гумо́зы |
| Творны кім? чым? |
гумо́зай, гумо́заю мн. гумо́замі |
| Месны у кім? у чым? |
гумо́зе мн. гумо́зах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як бліны пячы — вельмі хутка і ў вялікай колькасці (рабіць, выпускаць што-н.)
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
humoza — беларуская лацінка
Слова гумоза (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гумоза — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гумор + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гумно́ (5)
(6) мімо́за ‹
› гумо́вы (6)
(7) Фармо́за ‹
› гумо́з (5)
(9) альбумо́за ‹
› гумо́зны (7)
(9) лакрымо́за ‹
› гумо́р (5)
(6) шымо́за ‹
› гумо́рчык (8)
(6) мано́за ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.