аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гумоз
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гумо́з мн. гумо́зы |
| Родны каго? чаго? |
гумо́зу мн. гумо́заў |
| Давальны каму? чаму? |
гумо́зу мн. гумо́зам |
| Вінавальны каго? што? |
гумо́з мн. гумо́зы |
| Творны кім? чым? |
гумо́зам мн. гумо́замі |
| Месны у кім? у чым? |
гумо́зе мн. гумо́зах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
Я бессардэчная, самаўлюбёная, цынічная, эгаістычная скаціна. Але ў мяне ёсць і недахопы.
humoz — беларуская лацінка
Слова гумоз (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гумоз — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гумоза + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гумні́шча (8)
(5) фімо́з ‹
› гумно́ (5)
(9) парафімо́з ‹
› гумо́вы (6)
(9) сіндэсмо́з ‹
› гумо́за (6)
(6) заано́з ‹
› гумо́зны (7)
(7) мелано́з ‹
› гумо́р (5)
(10) трыхамано́з ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.