STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гуміроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гуміро́ўка мн. гуміро́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
гуміро́ўкі мн. гуміро́вак |
| Давальны каму? чаму? |
гуміро́ўцы мн. гуміро́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
гуміро́ўку мн. гуміро́ўкі |
| Творны кім? чым? |
гуміро́ўкай, гуміро́ўкаю мн. гуміро́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
гуміро́ўцы мн. гуміро́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не хвалі жонку за цела, а хвалі за дзела.
У псіхолага.
— Добры дзень, можна да вас запісацца? У мяне неадчэпнае жаданне выкінуцца з акна.
— Ёсць акенца на заўтра.
humiroŭka — беларуская лацінка
Слова гуміроўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гуміроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гуміт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гумірава́ны (10)
(10) фарміро́ўка ‹
› гумірава́цца (11)
(14) перафарміро́ўка ‹
› гумірава́ць (10)
(13) расфарміро́ўка ‹
› гумі́т (5)
(10) кашміро́ўка ‹
› гуміфіка́цыя (11)
(10) грыміро́ўка ‹
› гу́мка (5)
(14) перагрыміро́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
