аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова задумка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
заду́мка мн. заду́мкі |
| Родны каго? чаго? |
заду́мкі мн. заду́мак |
| Давальны каму? чаму? |
заду́мцы мн. заду́мкам |
| Вінавальны каго? што? |
заду́мку мн. заду́мкі |
| Творны кім? чым? |
заду́мкай, заду́мкаю мн. заду́мкамі |
| Месны у кім? у чым? |
заду́мцы мн. заду́мках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як дбаеш, так і маеш.
Дзе пасееш густа, там не будзе пуста.
Не бульбасрач, а цудоўнае беларускае слова «дыскусія».
zadumka — беларуская лацінка
Слова задумка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік задумка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове задумлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› задумё́нна (9)
(5) гу́мка ‹
› задумё́нны (9)
(5) ду́мка ‹
› задумё́ны (8)
(9) тугаду́мка ‹
› задумлё́ны (9)
(10) цяжкаду́мка ‹
› заду́мліва (9)
(9) самаду́мка ‹
› заду́млівасць (12)
(7) наду́мка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Любоўны трохвугольнік.