мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
наду́мваць — дзеяслоў надумліва — прыслоўе
канцэпт

надумка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова надумка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 наду́мка

мн.  наду́мкі
Родны
каго? чаго?		 наду́мкі

мн.  наду́мак
Давальны
каму? чаму?		 наду́мцы

мн.  наду́мкам
Вінавальны
каго? што?		 наду́мку

мн.  наду́мкі
Творны
кім? чым?		 наду́мкай, наду́мкаю

мн.  наду́мкамі
Месны
у кім? у чым?		 наду́мцы

мн.  наду́мках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.


Купіў — не прапіў.


nadumka — беларуская лацінка

Слова надумка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік надумка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове надумлівасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› наду́маць (8)

(7) заду́мка ‹

› наду́мвацца (10)

(10) цяжкаду́мка ‹

› наду́мваць (9)

(9) самаду́мка ‹

› надумліва (9)

(11) вальнаду́мка ‹

› наду́млівасць (12)

(7) паду́мка ‹

› наду́млівы (9)

(9) ліхаду́мка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Ух ты, ёлачка!