STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова надумка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
наду́мка мн. наду́мкі |
| Родны каго? чаго? |
наду́мкі мн. наду́мак |
| Давальны каму? чаму? |
наду́мцы мн. наду́мкам |
| Вінавальны каго? што? |
наду́мку мн. наду́мкі |
| Творны кім? чым? |
наду́мкай, наду́мкаю мн. наду́мкамі |
| Месны у кім? у чым? |
наду́мцы мн. наду́мках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Лявося захаплялася ёгай, медытацыяй, аўтатрэнінгам… Але потым паспрабавала каньяк і зразумела, што ён зусім не горшы.
нічуць, ніколечкі, аніnadumka — беларуская лацінка
Слова надумка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік надумка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове надумлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› наду́маць (8)
(7) заду́мка ‹
› наду́мвацца (10)
(10) цяжкаду́мка ‹
› наду́мваць (9)
(9) самаду́мка ‹
› надумліва (9)
(11) вальнаду́мка ‹
› наду́млівасць (12)
(7) паду́мка ‹
› наду́млівы (9)
(9) ліхаду́мка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
