аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шмінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шмі́нка мн. шмі́нкі |
| Родны каго? чаго? |
шмі́нкі мн. шмі́нак |
| Давальны каму? чаму? |
шмі́нцы мн. шмі́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
шмі́нку мн. шмі́нкі |
| Творны кім? чым? |
шмі́нкай, шмі́нкаю мн. шмі́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
шмі́нцы мн. шмі́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пераначуем — больш пачуем.
Раніца мудрэйшая за вечар.
— Сонейка, зрабі мне яечню, калі ласка.
— Аб’юзер!
šminka — беларуская лацінка
Слова шмінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шмінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шмон + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шмаці́на (7)
(9) сало́мінка ‹
› шмаці́нка (8)
(10) скаро́мінка ‹
› шмаццё́ (6)
(9) халумі́нка ‹
› Шмі́т (4)
(9) шальмі́нка ‹
› шмо́н (4)
(8) асьмі́нка ‹
› шмо́рг (5)
(11) паўасьмі́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.