STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова марнаслоў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
марнасло́ў мн. марнасло́вы |
| Родны каго? чаго? |
марнасло́ва мн. марнасло́ваў |
| Давальны каму? чаму? |
марнасло́ву мн. марнасло́вам |
| Вінавальны каго? што? |
марнасло́ва мн. марнасло́ваў |
| Творны кім? чым? |
марнасло́вам мн. марнасло́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
марнасло́ве мн. марнасло́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
Нарадзіўся.
Даведаўся, што бацькі антыпрышчэпачнікі.
Памёр.
marnasloŭ — беларуская лацінка
Слова марнаслоў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік марнаслоў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове марнаслоўе + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› марнава́цца (10)
(8) чужасло́ў ‹
› марнава́ць (9)
(9) крыжасло́ў ‹
› марнасло́віць (12)
(10) брыдкасло́ў ‹
› марнасло́ўе (10)
(9) мудрасло́ў ‹
› марнасло́ўна (11)
(10) вастрасло́ў ‹
› марнасло́ўны (11)
(8) часасло́ў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Орша