мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
марнасло́ў — назоўнік марнасло́ўна — прыслоўе
канцэпт

марнаслоўе

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова марнаслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 марнасло́ўе

мн.  марнасло́ўі
Родны
каго? чаго?		 марнасло́ўя

мн.  марнасло́ўяў
Давальны
каму? чаму?		 марнасло́ўю

мн.  марнасло́ўям
Вінавальны
каго? што?		 марнасло́ўе

мн.  марнасло́ўі
Творны
кім? чым?		 марнасло́ўем

мн.  марнасло́ўямі
Месны
у кім? у чым?		 марнасло́ўі

мн.  марнасло́ўях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пашлі дурнога, а за ім другога.

Прыказка.

— Правильно не тарты, а торты!
— Каб табе язык адсох.

праклёны на выпадак важных перамоў

marnasloŭje — беларуская лацінка

Слова марнаслоўе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік марнаслоўе — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове марнасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› марнава́ць (9)

(11) брыдкасло́ўе ‹

› марнасло́віць (12)

(9) маласло́ўе ‹

› марнасло́ў (9)

(8) зласло́ўе ‹

› марнасло́ўна (11)

(10) пышнасло́ўе ‹

› марнасло́ўны (11)

(10) мудрасло́ўе ‹

› ма́рнасць (8)

(11) вастрасло́ўе ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

калі ўбачылі патрульнага