мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
марнасло́ўны — прыметнік марнатра́вец — назоўнік
канцэпт

марнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова марнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ма́рнасць

мн.  ма́рнасці
Родны
каго? чаго?		 ма́рнасці

мн.  ма́рнасцяў, ма́рнасцей
Давальны
каму? чаму?		 ма́рнасці

мн.  ма́рнасцям
Вінавальны
каго? што?		 ма́рнасць

мн.  ма́рнасці
Творны
кім? чым?		 ма́рнасцю

мн.  ма́рнасцямі
Месны
у кім? у чым?		 ма́рнасці

мн.  ма́рнасцях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць


Як хочацца, так і пішацца!

залатое правіла
прэч слоўнікі, будзь невукам

marnasć — беларуская лацінка

Слова марнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік марнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове марнатравец + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› марнасло́ўе (10)

(8) ка́рнасць ‹

› марнасло́ўна (11)

(11) бяска́рнасць ‹

› марнасло́ўны (11)

(10) шыка́рнасць ‹

› марнатра́вец (11)

(11) атама́рнасць ‹

› марнатра́віцца (13)

(10) сума́рнасць ‹

› марнатра́віць (12)

(9) хма́рнасць ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пацалаваць сябе ў люстэрку