карнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова карнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ка́рнасць мн. ка́рнасці
Родны каго? чаго?	ка́рнасці мн. ка́рнасцяў, ка́рнасцей
Давальны каму? чаму?	ка́рнасці мн. ка́рнасцям
Вінавальны каго? што?	ка́рнасць мн. ка́рнасці
Творны кім? чым?	ка́рнасцю мн. ка́рнасцямі
Месны у кім? у чым?	ка́рнасці мн. ка́рнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!

Якуб Колас, «Новая зямля»

Інэмуры — быць у сне і прысутнічаць адначасова. У заходняй культуры сон на працы звычайна разглядаецца як некампетэнтнасць, а ў Японіі — як доказ адданасці і самааддачы. Пакажы начальніку.

Дзённы сон 15-20 хвілін, не больш!

karnasć — беларуская лацінка

Слова карнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: