карнасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова карнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ка́рнасць мн. ка́рнасці
Родны каго? чаго?	ка́рнасці мн. ка́рнасцяў, ка́рнасцей
Давальны каму? чаму?	ка́рнасці мн. ка́рнасцям
Вінавальны каго? што?	ка́рнасць мн. ка́рнасці
Творны кім? чым?	ка́рнасцю мн. ка́рнасцямі
Месны у кім? у чым?	ка́рнасці мн. ка́рнасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хваліцца — не касіць, рука не забаліць.

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

karnasć — беларуская лацінка

Слова карнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: