STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова карнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ка́рнасць мн. ка́рнасці |
| Родны каго? чаго? |
ка́рнасці мн. ка́рнасцяў, ка́рнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
ка́рнасці мн. ка́рнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
ка́рнасць мн. ка́рнасці |
| Творны кім? чым? |
ка́рнасцю мн. ка́рнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
ка́рнасці мн. ка́рнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)
— Я вас услышал.
— А ці зразумелі?
karnasć — беларуская лацінка
Слова карнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карнатыт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карназа́ўр (9)
(10) цяжа́рнасць ‹
› карналі́т (8)
(12) веліза́рнасць ‹
› карналі́тавы (11)
(12) вялі́зарнасць ‹
› карна́ты (7)
(11) бяска́рнасць ‹
› карна́ты (7)
(10) шыка́рнасць ‹
› карнаты́т (8)
(8) ма́рнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
