STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова карназаўр
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карназа́ўр мн. карназа́ўры |
| Родны каго? чаго? |
карназа́ўра мн. карназа́ўраў |
| Давальны каму? чаму? |
карназа́ўру мн. карназа́ўрам |
| Вінавальны каго? што? |
карназа́ўра мн. карназа́ўраў |
| Творны кім? чым? |
карназа́ўрам мн. карназа́ўрамі |
| Месны у кім? у чым? |
карназа́ўры мн. карназа́ўрах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)Што за смажаніна выйшла — невядома, бо з'едзена яна была ў адзін міг. (Янка Маўр)
karnazaŭr — беларуская лацінка
Слова карназаўр (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карназаўр — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карналіт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карнаву́хасць (12)
(10) катылаза́ўр ‹
› карнаву́хенькі (13)
(10) тыраназа́ўр ‹
› карнаву́хі (9)
(9) двіназа́ўр ‹
› карналі́т (8)
(8) дыназа́ўр ‹
› карналі́тавы (11)
(9) гадраза́ўр ‹
› ка́рнасць (8)
(10) цэлураза́ўр ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
