аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова марфема
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
марфе́ма мн. марфе́мы |
| Родны каго? чаго? |
марфе́мы мн. марфе́м |
| Давальны каму? чаму? |
марфе́ме мн. марфе́мам |
| Вінавальны каго? што? |
марфе́му мн. марфе́мы |
| Творны кім? чым? |
марфе́май, марфе́маю мн. марфе́мамі |
| Месны у кім? у чым? |
марфе́ме мн. марфе́мах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Смачнога!
Сыць, Божа! Сыць вам, людцы!
Смачна есці!
— Я спачатку вару пельмені, а потым смажу. А ты?
— А я наадварот.
marfiema — беларуская лацінка
Слова марфема (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік марфема — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове марфін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› марфанало́гія (12)
(7) апафе́ма ‹
› марфасінтаксічны (16)
(7) графе́ма ‹
› марфатып (8)
(10) філасафе́ма ‹
› марфе́мны (8)
(10) амамарфе́ма ‹
› марфі́н (6)
(5) схе́ма ‹
› марфіні́зм (9)
(10) блок-схе́ма ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Навагрудак