аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова амамарфема
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
амамарфе́ма мн. амамарфе́мы |
| Родны каго? чаго? |
амамарфе́мы мн. амамарфе́м |
| Давальны каму? чаму? |
амамарфе́ме мн. амамарфе́мам |
| Вінавальны каго? што? |
амамарфе́му мн. амамарфе́мы |
| Творны кім? чым? |
амамарфе́май, амамарфе́маю мн. амамарфе́мамі |
| Месны у кім? у чым? |
амамарфе́ме мн. амамарфе́мах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не піток, не ядок — не вялікі рабоцька.
народ лухты не скажа— У цябе ёсць 50 рублёў да суботы?
— Ёсць. Дзякуй, што клапоцішся пра мяне.
amamarfiema — беларуская лацінка
Слова амамарфема (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік амамарфема — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аман + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› амальгама́цыя (12)
(7) графе́ма ‹
› амальга́мвальны (14)
(10) філасафе́ма ‹
› амальга́мны (10)
(7) марфе́ма ‹
› ама́міць (7)
(5) схе́ма ‹
› ама́млівацца (11)
(10) блок-схе́ма ‹
› ама́мліваць (10)
(10) план-схе́ма ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.