аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова маршчынка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
маршчы́нка мн. маршчы́нкі |
| Родны каго? чаго? |
маршчы́нкі мн. маршчы́нак |
| Давальны каму? чаму? |
маршчы́нцы мн. маршчы́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
маршчы́нку мн. маршчы́нкі |
| Творны кім? чым? |
маршчы́нкай, маршчы́нкаю мн. маршчы́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
маршчы́нцы мн. маршчы́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Маладое цела — другое дзела.
Калі паглядзець «Матрыцу» наадварот, можна ўбачыць, як Кіяну Рыўз злазіць з наркотыкаў і знаходзіць стабільную працу ў офісе.
marščynka — беларуская лацінка
Слова маршчынка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік маршчынка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове маршчыннасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› маршчы́ністы (11)
(9) дзе́ўчынка ‹
› маршчы́ніцца (11)
(9) дзяўчы́нка ‹
› маршчы́ніць (10)
(9) блішчы́нка ‹
› маршчыннасць (12)
(10) змо́ршчынка ‹
› маршчы́нны (9)
(20) баразёнка-зморшчынка ‹
› маршырава́льны (13)
(9) тлу́шчынка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.