STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова альфонс
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
альфо́нс мн. альфо́нсы |
| Родны каго? чаго? |
альфо́нса мн. альфо́нсаў |
| Давальны каму? чаму? |
альфо́нсу мн. альфо́нсам |
| Вінавальны каго? што? |
альфо́нса мн. альфо́нсаў |
| Творны кім? чым? |
альфо́нсам мн. альфо́нсамі |
| Месны у кім? у чым? |
альфо́нсе мн. альфо́нсах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не злуйся вельмі: кроў папсуеш.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.
aĺfons — беларуская лацінка
Слова альфонс (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік альфонс — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове альховіна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› альфаме́тр (9)
(5) ано́нс ‹
› альфатро́н (9)
(7) прано́нс ‹
› альфо́ль (7)
(6) рэно́нс ‹
› Альфрэ́д (7)
(5) ску́нс ‹
› альхо́віна (9)
(9) Пра́відэнс ‹
› альхо́вы (7)
(8) вальдэ́нс ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
