аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скунс
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ску́нс мн. ску́нсы |
| Родны каго? чаго? |
ску́нса мн. ску́нсаў |
| Давальны каму? чаму? |
ску́нсу мн. ску́нсам |
| Вінавальны каго? што? |
ску́нса мн. ску́нсаў |
| Творны кім? чым? |
ску́нсам мн. ску́нсамі |
| Месны у кім? у чым? |
ску́нсе мн. ску́нсах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дурны сабака і на гаспадара брэша.
Прыказка.Прабач, што расчараваў цябе. Гэта паўторыцца.
skuns — беларуская лацінка
Слова скунс (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скунс — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скупаватасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скуме́каць (9)
(7) прано́нс ‹
› ску́мпія (7)
(6) рэно́нс ‹
› скундзя́біцца (12)
(7) альфо́нс ‹
› ску́нсавы (8)
(9) Пра́відэнс ‹
› ску́па (5)
(8) вальдэ́нс ‹
› скупава́та (9)
(7) клі́рэнс ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.