аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова скунс
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ску́нс мн. ску́нсы |
| Родны каго? чаго? |
ску́нса мн. ску́нсаў |
| Давальны каму? чаму? |
ску́нсу мн. ску́нсам |
| Вінавальны каго? што? |
ску́нса мн. ску́нсаў |
| Творны кім? чым? |
ску́нсам мн. ску́нсамі |
| Месны у кім? у чым? |
ску́нсе мн. ску́нсах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічskuns — беларуская лацінка
Слова скунс (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скунс — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скупаватасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скуме́каць (9)
(7) прано́нс ‹
› ску́мпія (7)
(6) рэно́нс ‹
› скундзя́біцца (12)
(7) альфо́нс ‹
› ску́нсавы (8)
(9) Пра́відэнс ‹
› ску́па (5)
(8) вальдэ́нс ‹
› скупава́та (9)
(7) клі́рэнс ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.