аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова амана
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ама́на мн. ама́ны |
| Родны каго? чаго? |
ама́ны мн. ама́н |
| Давальны каму? чаму? |
ама́не мн. ама́нам |
| Вінавальны каго? што? |
ама́ну мн. ама́ны |
| Творны кім? чым? |
ама́най, ама́наю мн. ама́намі |
| Месны у кім? у чым? |
ама́не мн. ама́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужая жонка мёдам мазана, а свая смалою.
Не важна, колькі пражыў — важна ЯК.
amana — беларуская лацінка
Слова амана (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік амана — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове аманал + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Ама́н (4)
(5) эла́на ‹
› ама́н (4)
(7) атэла́на ‹
› а́ман (4)
(4) мана́ ‹
› амана́л (6)
(6) гамана́ ‹
› амана́лавы (9)
(6) лама́на ‹
› амана́т (6)
(6) намана́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.