мент

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова мент
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ме́нт мн. мянты
Родны каго? чаго?	мянта мн. мянтоў
Давальны каму? чаму?	мянту мн. мянтам
Вінавальны каго? што?	мянта мн. мянтоў
Творны кім? чым?	мянтом мн. мянтамі
Месны у кім? у чым?	мянце мн. мянтах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не лезь, куды твая галава не лезе.

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

mient — беларуская лацінка

Слова мент (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: