мент

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова мент
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ме́нт мн. мянты
Родны каго? чаго?	мянта мн. мянтоў
Давальны каму? чаму?	мянту мн. мянтам
Вінавальны каго? што?	мянта мн. мянтоў
Творны кім? чым?	мянтом мн. мянтамі
Месны у кім? у чым?	мянце мн. мянтах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

кожны робіць памылкі
нармальная рэакцыя: дзякуй, буду ведаць
ненармальная рэакцыя: ідзі ў сраку, душніла, я невук і мне гэта нравіцца

найлепшая рэакцыя: ведаеце, я паглядзеў у слоўніку і знайшоў шмат цікавага

mient — беларуская лацінка

Слова мент (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: